ای همه زندگیم........

من با توام.........

اگر چه دستم در دستت نیست ولی با توام.......

با نفس های تو اینجا نفس میکشم.........

با وضوی تو نماز می خوانم........

ای همه ی ذرات وجودم.......

اینقدر دوستت دارم که گفتن از تو برایم سخت است.....

دوست داشتم بودی و میدیدی چقدر از دوریت پریشانم.....

و قسم به تمام ستاره های آسمون که تا صبح برایت بیدار می مانم

و تک تک ستاره ها را برای رهایی تو قسم میدهم و می گریم.....

بخدا اینقدر گریه میکنم که دیگر چشمانم نتواند هیچ کسی

به غیر تو را ببیند.

گاهي آرزو مي کنم...     

                بخورم!!!        

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي

         ديدن يک لحظه

فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته

                     باشم!

کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد

                    تا امروز

چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک

                    بريزند!

کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

                        خود نگويم

" آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!!!!"

من متولد غمم... تاریخم معنا نداره.... 

        وقتی که تقدیر همینه حسرت و آهی نداره...

یه دوست دارم به نام شب رفیق آهنگ خودم 

         یه دل داره مثل دل غمگین و دلتنگ خودم ...

اما نمی دونم چرا روزا منو گم می کنه  

       منو همش سرزنش حرفهای مردم میکنه ...

از اینکه دور از آدما زندگی بی دردسره 

        ولی با غم زنده شدم گلایه ها بی اثره ...

تنها رفیق زندگیم شب بوده با ستارهاش 

      یه قصه گوی زخمی که من میسازم ترانه هاش...

شبا واسم قصه میگه ستاره ها گوش میکنن

     صبح که میشه دوباره باز منو فراموش مکنن...  

عزیز من .......

       نام تو همیشه مست میکند 

بهتر از شراب  

         بهتر از تمام شعرهای ناب 

نام تو 

    اگر چه بهترین سرود زندگیست

من تو را 

     به خلوت خدایی خیال خود :

بهترین * بهترین من

                        خطاب میکنم .